فاینانس یا جذب سرمایه گذاری خارجی

گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی تدبیر  ۱۳۹۶/۰۸/۰۶
  فایلهای مرتبط
فاینانس یا جذب سرمایه گذاری خارجی

 

«چکیده»

1- مقامات مالی و پولی کشور، یکی از الزامات نرخ رشد اقتصادی 8 درصدی را جذب منابع خارجی به میزان 28 تا 50 میلیارد دلار در هر سال می دانند. این منابع را می توان از طریق فایناس و یا جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تامین نمود. پرسش اساسی این است که کدامیک از این روش ها دارای ریسک کمتر و مزایای بهتر است؟

2- مزایا: مزایای سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی عبارتست از: انتقال فناوری، ارتقاء دانش و مدیریت و بازار در کشور میزبان که موجب هموار سازی کردن مسیر رشد و توسعه می شود.

3- ریسک: هرگاه فاینانس (اخذ وام از طرف خارجی)، صرف سرمایه‌گذاری‌ در پروژههایی که دارای ویژگیهایی همچون فناوری عقب‌مانده، فاقد رقابت‌پذیری و عدم قابلیت صادرات هستند، شود. ریسک ها و تهدیدات آن بالا خواهد بود. این امر موجب ابهام در بازپرداخت اصل و فرع وام‌ها خواهد شد. با توجه به آنکه دولت ها مسئولیت بازپرداخت فایناس‌‏ها را بر عهده دارند، تعهدات خالرجی کشورها افزایش می یابد. برای پرهیز از ریسک‏های بالای فاینانس و وام خارجی، رعایت چند الزام ضروری می‏‌باشد.

4- جذب سرمایه گذاری خارجی به مراتب دارای ارجحیت بیشتر نسبت به فاینانس (وام خارجی) است. چرا که ریسک‏های سرمایه گذاری مستقیم خارجی به مراتب کمتر از فاینانس می‌‏باشد و مزایای آن نیز به مراتب بیشتر از فاینانس است.
اصل مقاله - کلیک کنید

 

مقدمه:

اقتصاد ایران برای افزایش نرخ رشد اقتصادی، محتاج ظرفیت سازیهای فراوان است. یکی از ظرفیت سازیهای اصلی، مربوط به تامین منابع مالی خارجی می شود. شقوق تامین منابع مالی خارجی، متنوع و گوناگون است که مهمترین آنها،فاینانس (وام خارجی) وجذب سرمایه گذاری خارجی(FDI)  میباشد. اما پرسش اساسی اینستکه کدامیک از آنها دارای ریسک کمتر و مزایای بهتر است؟ در اين مقاله به تبیین ابعادی از این پرسش مهم پاسخ داده می شود.

 

1- میزان نیاز به منابع خارجی:

مقامات مالی و پولی کشور، یکی از الزامات نرخ رشد اقتصادی 8 درصدی را جذب منابع خارجی به میزان 28 تا 50 میلیارد دلار خارجی در هر سال می دانند. این منابع را می توان از طریق فایناس و یا جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تامین نمود. اما هر یک از آنها دارای ویژگیهای مختلفی است.

 

2- مزایای جذب سرمایه گذاری خارجی:

سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی عبارتست از سرمایه وارد شده به یک کشور به‌منظور سرمایه‌گذاری با دخالت موثر و پایدار در اداره یک پروژه یا شرکت ازسوی اشخاص حقیقی یا حقوقی خارجی. جذب سرمایه گذاری خارجی دارای مزایای مختلفی است که رئوس آنها عبارتند از:
*ورود فناوری پیشرفته به کشور میزبان.
* بهره گیری از مدیریت نوین و کارآمد.
* دستیابی به شبکه فروش و بازارهای گسترده‌ای جهانی.
 تلفیق تمامی مزایای مزبور، منجر به بومی‌سازی دانش و فناوری‌های پیشرفته در کشور میزبان می شود که مسیر رشد  و توسعه را هموارتر می سازد.
 یکی  از خط مشی های اصلی توسعه و پیشرفت کشور چین، معطوف به جذب سرمایه گذاری خارجی بوده است. میزان جذب سرمایه گذاری خارجی با افزایش تولید ناخالص داخلی و صادرات کالا در کشور چین، دارای همبستگی فراوانی هستند. جدول ذیل این وضعیت را نشان می دهند:

01

 یکی از نکات مهم در خصوص اقتصاد چین اینستکه حدود 70 درصد از کل صادرات چین ( بزرگ‌ترین صادرکننده جهان) ، توسط شرکت‌هایی صورت می‌گیرد که از طریق «سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی» یا «سرمایه‌گذاری‌های مشترک» پدید آمده‌اند. و دارای«برندهای» شناخته شده هستند.کار آفرینان چینی طی سالهای 2010-1980، در ازای فرایند جذب سرمایه گذاری خارجی، در حوزه های مختلف همچون دانش مدیریت، فناوری و بازار،«یادگیری» داشتهاند. در ادامه این روند نیز از سال 2010 ببعد، توانستهاند در بعضی از رشته فعالیت ها دارای برندهای معتبر در مقیاس جهانی شوند. بعنوان نمونه می توان به شرکت هوا وی اشاره کرد. این شرکت که در ادامه سرمایه گذاری خارجی در حوزه صنایع الکترونیک در کشور چین شکل گرفته است، هم اکنون به بلوغ مناسب در این حوزه رسیده است. فروش جهانی شرکت مزبور در دو ماه گذشته، حتی از شرکت اپل نیز پیشی گرفته است.

3- ریسک های فاینانس:

فاینانس اخذ وام از طرف خارجی می باشد که باید بازپرداخت شود. از اینرو باید نسبت به موارد مصرف فاینانس کمال دقت را بعمل آورد. هرگاه فاینانس‌، صرف سرمایه‌گذاری‌ در پروژههایی که دارای ویژگیهایی همچون فناوری عقب‌مانده ، فاقد رقابت‌پذیری و عدم قابلیت صادرات باشند، امیدی به بازپرداخت اصل و فرع وام‌ها نخواهد بود. لذا اخذ وام خارجی در میان مدت به یکی از چالش های اصلی کشور میزبان تبدیل خواهد شد(قبادی، 1396) چرا که معمولاً دولتها مسوولیت بازپرداخت فاینانس‌ها را برعهده دارند. بنابراین نباید تنها به دریافت فاینانس و گشایشی که از طریق آن حاصل می‌شود، خوشحال بود و یا قانع گردید. چرا که ریسکهای این روش برای تامین مالی بسیار  زیاد است. هر گاه تغییرات نرخ ارز در کشور میزبان، فراوان باشد، ابعاد ریسک پذیری نیز افزایش پیدا خواهد کرد.

 

4- الزامات فاینانس:

برای پرهیز از ریسک های بالای فاینانس و وام خارجی، رعایت چند الزام ضروری می باشد. از الزامهای مورد نظر اینستکه منابع باید در صنایعی که از فناوری روز استفاده می‌کنند، بهره‌وری بالا دارند، رقابت‌پذیرهستند و محصولات تولیدی آنها قابلیت صادرات داشته و با محصولات مشابه وارداتی رقابت می‎نمایند، تخصیص یابد. تحقق این امر، نیازمند تدوین استراتژی صنعتی کشور، مشخص کردن اولویت‌ها، اصلاح زیرساخت‌ها و بسترسازی مناسب برای این قبیل سرمایه‌گذاری‌ها است. هر گاه این اقدامات صورت پذیرد، نه تنها ریسک فاینایس شدیداً کاهش پیدا میکند، بلکه موجب افزایش جذابیت سرمایه‌گذاری برای سرمایه‌گذاران داخلی شده و حتی زمینه را برای جذب «سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی» نیز فراهم می‌سازد (قبادی،1386)

 

ارزیابی:

با توجه به نکاتی که گفته شد، جذب سرمایه گذاری خارجی بمراتب دارای ارجحیت بیشتر نسبت به فاینانس (وام خارجی) است. چرا که ریسک های سرمایه گذاری مستقیم خارجی بمراتب کمتر از فاینانس می باشد و مزایای آن نیز بمراتب بیشتر از فاینانس است. بعبارت دیگر، فاینانس و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، موجب ورود سرمایه خارجی به کشور می‌شوند، اما جذب سرمایه از طریق «سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی» با امتیازاتی همراه است که  از طریق فاینانس تحقق پیدا نمیکند(قبادی،1396). اما هر گاه به سبب محدودیت های مختلف داخلی و بین المللی، زمینه جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی فراهم نباشد، می توان از فاینایس با رعایت الزامات مربوطه بهره گیری نمود.

۲۶۹

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم اینجا کلیک کنید.